De Dorpskerk van Wijk aan Zee is als kerk in gebruik bij de Protestantse gemeente van Beverwijk-Wijk aan Zee. Het gebouw is echter ook fysiek en sociaal het middelpunt van het oude dorp.

Als vissersgemeenschap heeft Wijk aan Zee afwisselend periodes gekend van bloei en verval. In de 19e eeuw ontstond de badcultuur waardoor Wijk aan Zee een zeer gewilde badplaats werd. Na de Tweede Wereldoorlog ging dit weer verloren toen de groeiende staalindustrie de omgeving minder aantrekkelijk maakte.

In 1947 is de Hervormde gemeente van Wijk aan Zee en Duin samengegaan met die van Beverwijk. Daarna is de gemeenschap in het zeedorp Wijk aan Zee tot op de dag van vandaag min of meer een eigen koers blijven varen binnen de centrale gemeente. De predikantsplaats is in 1980 opgeheven.

De Dorpskerk is rond 1420 gebouwd als laat-gotische kruiskerk, gewijd aan St. Odulphus. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog is het gebouw grotendeels verwoest.

          

De Hervormde gemeente heeft in 1609 een gedeelte van het schip herbouwd en ingericht als kerk. De ruïne van het koor en de dwarsbeuken is in 1855 gesloopt.

In 1937 is de kerk gerestaureerd en weer in laatgotische stijl teruggebracht.

                       

Gebruik.

Naast de kerkdiensten van de Protestantse gemeente en oecumenische diensten met de lokale Rooms katholieke parochie, vinden er allerlei bijeenkomsten in het gebouw plaats. Vaak is er een link met het sociaal cultureel leven in het dorp: concerten, bijeenkomsten en repetities van culturele gezelschappen vinden een plek of wijkplaats in de kerk.

               

                  

 

Rondom de kerk ligt het nog in gebruik zijnde kerkhof. De kerk is in vele opzichten nog steeds het middelpunt van het dorp.